Çocuktuğum, Çocuğum, Hep Çocuk Kalacağım
| Küçücük bir çocuktum. Tek dostlarım oyuncaklarım, Hayallerimdi henüz Çektiğim acıları unutur Düşer, kalkar, ağlar, gülerdim. Ama içten içe yalnız olduğumu bilir Üzülürdüm Sonra bir şey oldu bana Yine çocuktum ama Bir acı vardı Öyle düşüp de, dizimin kanaması gibi değil! İçimde, şuramda, Sanki içimdeki kuş uçuyordu Ve büyüdüğümü zannettim Sevdim çünkü Ama sonra farkettim Büyümek, çok acıtıyordu Üzülürdüm Daha sonra unuttum Çok canım acıdı Ama çocuktum ve "Büyüyünce unutursun" demişlerdi Ve unuttum Büyümüştüm işte! Mutlu olduğumu zannettim. Ama yine bilemedim Çünkü çocukluk aşkımdı o Unutulamayandı Ve unutamayacağımı anlayıp Üzülürdüm. """""""""""" Ve şimdi aradan çok şey geçti Büyüdüm Yeni kuşlar kondu kalbime Ve yine kuşlar uçtu kalbimden Büyüdüm ben bu kez Çünkü artık kalbimdeki acıları unutmuyorum. Çünkü artık büyüyünce unutursun demiyorlar Artık büyümüyorum Büyüdüm Ve şimdi Artık hiçbir şeyi unutmayacağım Üzülüyorum. Unutmak ne de güzeldi. Ben çocukluğumu özledim. Belki 20 yıl geçecek aradan Ve bu şiiri bulacağım yine Sonra okuyacağım hiç ağlamadan Ve diyeceğim kendi kendime "Çocukmuşum" Ve anlayacağım o an Hep çocuk olduğumu Ve hep çocuk kalacağımı Hep çocukluk aşkları kadar masum yaşayıp Hep bir çocuk kadar üzgün olacağımı. |
Kalıcı Bağlantı Yorum (yok) Yorum yaz!